fbpx
oververmoeidheid cortisol sweet spot

Als hij oververmoeid is dan slaapt hij vannacht lekker lang….toch?

In tegenstelling tot wat velen denken slaapt een oververmoeid kind slechter dan een uitgerust kind. Een kind overdag (langer) wakker houden helpt niet om hem ’s nachts langer te laten slapen. Het werkt juist tegen je, een oververmoeid kind vindt het lastiger om in slaap te vallen en door te slapen. Slapen doet juist slapen: hoe beter een kind overdag slaapt, des te beter hij ’s nachts slaapt.

Hoe zit dat dan?

Daarbij interacteren vele factoren: de individuele slaapbehoefte, het ritme en de timing, de leeftijd van het kind, de manier waarop je kind in slaap valt….om maar wat factoren te noemen. De interactie tussen timing en hormonen wil ik wat verder toelichten:

Timing en hormonen

Als je oververmoeid bent (en de timing van het naar bed gaan dus niet klopt) maakt je lichaam cortisol aan: het stresshormoon. Cortisol maakt alert en waakzaam. Dit is een primitief mechanisme wat nog niet is geëvolueerd: als je indut wordt je opgegeten!

Cortisol maakt dus alert in plaats van slaperig en onderdrukt melatonine, het hormoon dat slaperig maakt, wat ons ’s avonds helpt om in slaap te vallen. Slapen wordt daarmee een stuk lastiger dan wanneer de timing wel klopt en hormonen meewerken in plaats van tegen.

Uitgeput valt hij wel in slaap…

Nu zul je denken: als het kind super moe en uitgeput is dan valt hij vanzelf in slaap. Klopt! Een kind met veel cortisol in z’n lijf gaat uiteindelijk wel slapen. Maar: hij ‘valt’ niet in slaapt maar ‘crasht’ en dan ziet de slaap-architectuur er anders uit.

Het kind slaat dan het proces van in slaap vallen over (en slaat daarmee de lichte slaapstadia en wat rem-slaap over) en komt sneller in de diepe slaapfase. Dat is geen vreselijke ramp, het brein stelt daarmee het belangrijke stuk slaap zeker wat we wel nodig hebben om te overleven. Maar het gaat wel gepaard met problemen: Deze stress-slaapjes geven geen uitgerust gevoel; je kind leert op deze manier niet de vaardigheid om zelfstandig in slaap te vallen; hij leert dus ook niet slaapcycli aan elkaar te lussen en er wordt effectieve slaaptijd overgeslagen. Resultaat: Oververmoeidheid stapelt zich op.

Conclusie

Het proces van in slaap vallen is dus belangrijk en mag best even duren. De take away message hier: ‘Hij sliep gelijk’ hoeft dus niet altijd goed te zijn en hoeft dus ook niet te betekenen dat de timing klopt…

Delen:

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *