fbpx
Slaap Zoet blog attachment parenting responsief ouderschap

Responsief ouderschap maakt een kind afhankelijk, toch?

Vaak wordt gedacht dat responsief ouderschap of attachment parenting een kind afhankelijk maakt. Dit is niet zo. Tenminste, als responsief ouderschap wordt toegepast zoals het bedoeld is. Maar wat is dan responsief ouderschap?

Responsief ouderschap/ Attachment parenting

Responsief opvoeden of attachment parenting houdt in dat je fysiek, emotioneel en affectief (vanuit je gevoel) reageert op de behoeften en signalen van je kind, waarbij je je kind genoeg ruimte geeft om de wereld in onafhankelijkheid te ontdekken. De kern ervan is dat je als ouder leert om de signalen van je kind te herkennen en daar gepast op reageert (Sear & Sears, 2001). Je voedt je kind op waarbij het kind centraal staat en niet de ouder.

Geen permissief ouderschap

Dit wil niet zeggen dat álles om je kind draait en je als ouder er niet meer toe doet. Een responsieve opvoedingsstijl is geen permissieve opvoedingsstijl zoals door Baumrind gedefinieerd (lees meer over ouderschapsstijlen hier). Het betekent ook niet dat je exclusief borstvoeding móet geven op verzoek, je baby alléén maar moet dragen, samen slaapt en op elke kik van je kind reageert. Als je daarvoor kiest is dat prima, maar deze manier van opvoeden kan ook prima samengaan met het geven van flesvoeding en werkende ouders die hun kindje liever niet in een draagdoek dragen.

Andersom gezegd is het evenmin zo dat alle exclusief borstvoedende, dragende, samen slapende ouders super responsief zijn. Je kunt dit alles als ouder toepassen en toch niet responsief reageren op de seintjes van je kind…

Het gaat er bij attachment parenting om dat je adequaat inspeelt op wat je kind jou ‘vertelt’, en dat je deze signaaltjes van je kind goed leert herkennen en er respons op geeft. Dit zorgt voor zo min mogelijk stress, en je helpt je kind daarmee zijn emoties te reguleren en stimuleert daarmee een veilige hechting. En een veilig gehecht kind zal meer onafhankelijkheid laten zien (Feist, 1999; McCormick  & Kennedy, 1994).

Veilige hechting

Dat is de kern van de hechtingstheorie zoals Bowlby het beschreef: Een kind dat veilig gehecht is, zal zich  makkelijker op de buitenwereld richten en op onderzoek uit gaan, exploratief gedrag vertonen, terwijl het de primaire opvoeder als veilige basis gebruikt van waaruit deze exploratie plaatsvindt.

Een veilig gehecht kind zal dus meer onafhankelijkheid en autonomie laten zien. En responsief ouderschap kan daar dus aan bijdragen.

Waarom dit voor slapen belangrijk is?

Omdat in de nacht je niet ineens stopt met opvoeden. Ook dan is responsief opvoeden van belang. Vanuit veiligheid zal je kindje meer onafhankelijkheid gaan ontwikkelen. Wanneer je kind daar klaar voor is qua ontwikkeling. Niet reageren op je kind bij bedtijd of in de nacht zal je kind niet onafhankelijk maken, enkel afgestompt en ‘monddood’. Je kind zal zich niet gehoord en gesteund voelen in het uiten van emoties en leren dat het geen zin heeft om je gevoel te uiten, met alle risico’s van dien in volwassenheid.

Conclusie: 

Responsief ouderschap maakt een kind dus niet afhankelijk maar draagt juist bij aan de ontwikkeling van veerkracht en onafhankelijkheid!

Wil je mij volgen?

Like en volg me op FacebookInstagram en abonneer je op de nieuwsbrief hieronder. Geen spam, enkel de nieuwe blogs boordevol tips en informatie rondom slapen en opvoeding.

Is deze blog interessant voor iemand die je kent? Deel deze blog gerust met anderen. Zie de buttons voor delen onderaan de blog

Slaap Zoet Consuela Hendriks Gz-psycholoog Orthopedagoog Droomritmecoach Slaapcoach

Over de auteur

Consuela Hendriks is BIG-geregistreerd GZ-psycholoog, orthopedagoog en gecertificeerd slaapcoach. Ze is bijna 20 jaar werkzaam in de geestelijke gezondheidszorg. Met haar jarenlange ervaring in haar praktijk voor psychologische en pedagogische hulpverlening, diagnostiek en 1e en 2e lijnsbehandeling voor kinderen, jongeren en jongvolwassenen heeft zij veel gezinnen mogen ondersteunen bij ontwikkelings- en opvoedingsvraagstukken, waaronder slaapproblematiek. Haar expertise en ervaring ligt niet alleen op het gebied van zich 'normaal' ontwikkelende kinderen maar tevens op het gebied van kinderen met ontwikkelingsstoornissen. Klik op de foto om meer te lezen over Consuela Hendriks.

Abonneer je op de nieuwsbrief!

Referenties:

Baumrind, D. (1971). Current patterns of parental authority. Developmental psychology4(1p2), 1.

Feist, G. J. (1999). Autonomy and independence. Encyclopedia of creativity1, 157-163.

Hong, Y. R., & Park, J. S. (2012). Impact of attachment, temperament and parenting on human development. Korean journal of pediatrics55(12), 449.

McCormick, C. B., & Kennedy, J. H. (1994). Parent-child attachment working models and self-esteem in adolescence. Journal of youth and adolescence23(1), 1-18.

Miller, P. M., & Commons, M. L. (2010). The benefits of attachment parenting for infants and children: A behavioral developmental view. Behavioral Development Bulletin16(1), 1.

Sears, W., & Sears, M. (2001). The attachment parenting book: A commonsense guide to understanding and nurturing your baby. Little, Brown Spark.

Delen: