Rouw

Rouw

Rouw is rauw. Het doet pijn. Het raakt diep in je ziel. Daar waar het gat geslagen is, daar strooit het zout.

Rouw is niet altijd duidelijk aanwezig. Hoe vreemd om heel soms te merken dat er geen tranen hoog zitten. Geen intens verdriet gevoeld wordt. Dat besef doet nog veel meer pijn. Alsof daarmee de relatie afbrokkelt. Want het verdriet is sterk verbonden met de liefde.
Voor mij geeft het aan dat ik vast zit. Dat mijn emotie vast zit. En dat ik wil zoeken naar manieren om het week te maken. Zodat ik het weer mag voelen, de pijn, die verbonden is met de liefde.

Mijn emotionele weekmakers zijn mijn kinderen, muziek, de natuur, de stilte. Die kunnen mij bewegen. Me beroeren, me ontroeren. Zodat ik het weer voel. Want ik wíl die pijn, ik wil het verdriet omarmen. Snijdend mes van het gemis, het geeft de liefde weer.

En als ik het voel is het weer zo overweldigend. Zo groot om mee om te moeten gaan. Omdat de pijn een uiting is van het meest alarmerende in mijn leven, de scheiding van mijn kind die voor immer is. Een fysieke afstand tot het liefste. En dat wakkert het najagen van nabijheid aan.

De enige manier om het te dragen is door de afstand te overbruggen. Die nabijheid te vinden, door in verbinding te blijven, door de relatie te eren.

Ik doe dat door haar bij me te dragen, naar haar te kijken, haar te ruiken.

Ik doe dat door haar te zoeken in mijn kinderen, haar te zien in de natuur, haar te vinden in mezelf.

Ik doe dat door tegen haar te praten, me voor te stellen hoe ze zou bewegen.

Ik houd vast wat er was, zodat het er is. Ik houd haar vast, laat haar niet los.

Gaan slapen is voor kinderen ook een klein soort rouw.

Ze staan voor een scheiding die lang duurt, waarvan onbekend is of en wanneer er herenigd wordt.

Dit roept een sterke drang op om nabij de hechtingsfiguur te blijven. ‘Ga niet weg, laat me niet alleen, ik wil bij jou, mag ik bij jou, nog 1 verhaaltje, nog 1 slokje water’.

Dit is geen drammen, dit is een geïntensiveerd streven om de hechtingsrelatie in stand te houden. Een poging om de verbinding niet te laten knappen.

Hoe kan je in verbinding blijven met je kind als er fysieke (en mentale) afstand is?

Net zoals ik dat doe,

  • Door te verbinden via de zintuigen: laat ze je bij hen dragen, geef ze iets dat naar jou ruikt, geeft ze iets tastbaars van jou om aan vast te houden, laat ze jouw geluiden horen als je door het huis beweegt.
  • Door ze naar je te laten kijken: hang foto’s op van de belangrijkste hechtingsfiguren.
  • Benadruk je nabijheid: Ik kom zo nog bij je kijken/ Kijk eens naar de foto die ik maakte toen je zo lekker sliep!/ Ik heb je nog lekker ingestopt.
  • Wijs ze op dingen die jullie met elkaar gemeen hebben: We hebben allebei een blauwe pyjama!
  • Vind een gemeenschappelijke plek waar je samen bent: Ga je straks ook dromen over een eiland waar we samen gaan zwemmen?
  • Richt je op de hereniging: Welk boekje zullen we lezen als je wakker bent? Zullen we de ontbijttafel vast samen dekken voor morgen?

Door in verbinding te blijven ondersteun je ze. Laat het kind op alle mogelijke manieren voelen dat je er bent, en dat je blijft, wat er ook gebeurt. Diepe rust kan enkel worden gevonden als je omarmd wordt door liefde en daar ook op mag vertrouwen.

Wil je mij volgen?

Like en volg me op FacebookInstagram en abonneer je op de nieuwsbrief hieronder. Geen spam, enkel de nieuwe blogs boordevol tips en informatie rondom slapen en opvoeding.

Is deze blog interessant voor iemand die je kent? Deel deze blog gerust met anderen. Zie de buttons voor delen onderaan de blog.

Slaap Zoet Consuela Hendriks Gz-psycholoog Orthopedagoog Droomritmecoach Slaapcoach

Over de auteur

Consuela Hendriks is BIG-geregistreerd GZ-psycholoog, orthopedagoog en gecertificeerd slaapcoach. Ze is bijna 20 jaar werkzaam in de geestelijke gezondheidszorg. Met haar jarenlange ervaring in haar praktijk voor psychologische en pedagogische hulpverlening, diagnostiek en 1e en 2e lijnsbehandeling voor kinderen, jongeren en jongvolwassenen heeft zij veel gezinnen mogen ondersteunen bij ontwikkelings- en opvoedingsvraagstukken, waaronder slaapproblematiek. Haar expertise en ervaring ligt niet alleen op het gebied van zich 'normaal' ontwikkelende kinderen maar tevens op het gebied van kinderen met ontwikkelingsstoornissen. Klik op de foto om meer te lezen over Consuela Hendriks.

Abonneer je op de nieuwsbrief!

Referenties:

Bron foto: Charlie Mackesy

Delen: